Verborgenparijs

Bijzonder grafmonument op het Cimetière de Passy

Het kerkhof van Passy is een van die mooie, kleinere kerkhoven van Parijs. Ook hier zijn graven van beroemde personen te bewonderen, zoals het graf van Édouard Manet en Berthe Morisot, van Gabriel Fauré, van Jean Patou en van Bao Dai, de laatste keizer van Vietnam.

Een bijzonder grafmonument is er opgericht voor de jong overleden Russische schilderes Marie Bashkirtseff (1858 - 1884):

Afkomstig uit een adellijke familie reisde ze veel door Europa: in Parijs ging ze schilderlessen volgen bij de Académie Julian.

 

 

 

 

 

 

 

Op haar 15e begon ze met het schrijven van een dagboek, ze is er beroemd mee geworden: het is in het Nederlands vertaald onder de titel "Waarom zou ik liegen" (uitgave Privé Domein nr 215). Verder zijn haar brieven gepubliceerd, onder andere de briefwisseling met Guy de Maupassant. Er bestaat zelfs een Cercle des amis de Marie Bashkirtseff: http://www.bashkirtseff.com.ar/marie_bashkirtseff_1_francais.htm

Haar grafkamer is ingericht als kunstenaarsatelier. Je kunt er door een raam naar binnen kijken:

Haar graf ligt in Divisie 11, grafnummer 96

 

Rattenwinkel bij de Hallen

Op 8, Rue des Halles (1e  arr; métro Châtelet- Place Sainte Opportune) zit al sinds 1872 de firma Aurouze, die zich afficheert onder de naam “Au Renard Blanc” en is gespecialiseerd in dierenverdelging. Aan de gevel hangen nog de originele reclames, schilderingen onder glas.

De zaak is onder andere gespecialiseerd in “pièges” (vallen): de ratten die in de etalage een rondedansje maken lijken zich van geen kwaad bewust…

Francisque Poulbot

Dé schilder van de straatkindertjes, les titis, van Montmartre; deze keer niet op doek maar op tegeltableaus en wel in de hal van 43bis rue Damrémont in het 18e arr. Er zijn 12 tableaus die alle jaargetijden laten zien; ze zijn gemaakt in 1910.

Tentoonstelling "Doisneau: Paris les Halles"

De gemeente Parijs organiseert een fototentoonstelling met het werk van de bekende fotograaf Robert Doisneau over de Hallen. Er zijn ruim 200 foto's te bekijken:

Voor meer informatie over de tentoonstelling:  http://www.paris.fr/accueil/culture/doisneau-et-le-ventre-de-paris/rub_9652_actu_110423_port_24330

Salon d'accueil de la Mairie de Paris in het Hôtel de Ville, t/m 28 april 2012, toegang gratis
29, rue de Rivoli (4e arr)
Métro Hôtel de Ville                                                                                                                Dagelijks (behalve op zon- en feestdagen) van 10 tot 19u. Laatste toegang: 18.30 u

Een prachtige site met werk van Doisneau is:  http://www.robert-doisneau.com/fr/

Tableau Square Félix Desruelles (6e arr)

Aan de Boulevard Saint-Germain --naast de kerk Saint-Germain-des-Prés-- ligt een onopvallend parkje, het Square Félix Desruelles. Op de blinde muur van het aanpalende pand is een schitterende poort van keramiek in Art Nouveau-stijl aangebracht:

Deze poort is geproduceerd door de Manufacture de Sèvres ten behoeve van de Wereldtentoonstelling 1900, waar het een onderdeel was van het Pavillon des Manufactures Françaises:
                                             

Een wandeling door de Rue de Londres (9e)

De Rue de Londres maakt deel uit van het Quartier de l'Europe, een wijk die tussen 1826 en 1865 ontwikkeld is rond het Gare Saint-Lazare. Wandelend vanaf Métro Trinité zijn er een aantal prachtige panden te zien. De meest verrassende gevel is die van het voormalige hoofdkantoor van het mineraalwaterbedrijf "La Société Française des Eaux Minérales" (opgericht in 1885), dat bronnen exploiteerde in Vals-les-Bains in de Ardèche. Geheel uitgevoerd in blauwe en zeegroene tegels:

Een ander Parijs.

La Campagne à Paris

20e Arrondissement

Rue Irénée Blanc, Rue Jules Siegfried en omgeving

Metro: Porte de Bagnolet

De meeste toeristen kennen in Parijs wel de grote monumenten, weten de rondvaartboten te vinden, de winkels op de Champs Elysées, de grote warenhuizen, etc. etc.Wat minder bekend, maar o zo leuk, is een wandeling door het oude volksbuurtje La Campagne à Paris. Deze kleine wandeling is ongeveer een uurtje en is een gedeelte van een grotere wandeling.

Aan de rand van Parijs, vlakbij de Boulevard Périphérique, ligt dit volksbuurtje bestaande uit iets meer dan negentig eengezinswoningen. Een betonnen trap met hout-reliëf, in de Rue Geo Chavez, brengt je met 80 treden(!) naar boven.

Op deze plek waren tot het eind van de 19e eeuw de gipsgroeves. Toen de groeves leeg waren werden ze opgevuld met de vrijgekomen grond van de bouw van de metro en werden hier 92 huisjes neergezet. 48 huizen werden voor de 1e wereldoorlog gebouwd en na de onderbreking van de oorlog werd de rest gebouwd. Zeker voor die tijd waren ze voorzien van redelijke luxe zoals een toilet, badkamer, stromend water en allemaal een eigen voortuintje. De huisjes zijn ontworpen door verschillende architecten, één zelfs zonder architect, waardoor dat ze allemaal verschillend zijn. La Campagne à Paris heeft geen winkels, cafés, zelfs geen dokter en tandarts, of andere voor die tijd luxe, gewoon 92 huisjes. Wel jammer is dat het vrij parkeren is voor de auto's en de straten hier dan ook mee vol staan.

Je weet dat je in Parijs loopt, maar waant je net in een volksbuurt in Engeland. 

Helaas is de foto genomen op een moment dat de vuilniswagen ook z'n rondje deed……

Als je vanaf hier weer met de trap naar het lagergelegen Place Edith Piaf gaat, kun je haar (helaas verwaarloosde) bronzen standbeeld zien. Edith Piaf groeide op rond deze buurt. Daar is ook een ingang naar de metro Porte de Bagnolet.

Restaurant annex museum: Musée des Compagnons charpentiers des Devoirs du Tour de France (19e arr)

Op 161, Avenue Jean-Jaurès (M Ourcq) zit een aardig restaurant, dat wordt gerund door de Compagnons charpentiers des Devoirs du Tour de France, vergelijkbaar met een Nederlands gilde, in dit geval van de houtbewerkers. Het heeft een betaalbare kaart, met Franse klassiekers als rognons en boeuf bourguignon.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De specialiteit is echter het aanpalende museum !

 

Op de binnenplaats, in een apart gebouw staat een enorme collectie meesterstukken opgesteld: alles vervaardigd in de 19e eeuw, door houtbewerkers die wilden toetreden tot het gilde. Veel stukken zijn zo’n 5 meter hoog en schitterend uitgevoerd in diverse houtsoorten. Een selectie:

Vélo café

Op de Place de la Bourse (2e arr) staat sinds enige tijd --als het weer het toelaat-- de Vélo Café: op een fiets is een espressobar gemonteerd, waar je verse espresso kunt kopen ! 


Opgezet door drie vrouwen, twee Deense en een Noorse. Je kunt ze ook inhuren: www.velocafe.fr

De gevel en z'n verhaal

NOTRE-DAME DE COMPASSION

• Place du Général Koenig
• Gebouwd: 1842 - 1843
• Architecten: Lefranc en Fontaine
• Opdrachtgever: Koningin Marie Amelie

Zoals zoveel kerken en kapellen in Parijs werd ook deze kapel gebouw om een gebeurtenis te herdenken. Ook  de voor toeristen redelijk onbekende kapel Notre-Dame de Compassion heeft een verhaal. Het speelt zich af tijdens de regeerperiode van Louis-Phillippe d’Orléans. Op 13 juli 1842 ging de populaire prins Ferdinand-Philippe, de zoon van Louis, naar Chateau de Neuilly voor de inspectie van de regimenten in Saint-Omar. Zijn paard en wagen wordt verkeerd ingespannen en aan het einde van de Rue de Ternes komt het tot een noodlottig ongeval. In de kruidenierswinkel van monsieur Cordier wordt nog geprobeerd te reanimeren, maar de opgelopen schedelfractuur zorgt ervoor dat de prins enkele uren later, in het bijzijn van de koninklijke familie, zijn laatste adem uitblaast. Koningin Marie Amelie is ontroostbaar om het verlies van haar 32-jarige zoon. Op de plaats van het ongeval wordt een kapel gebouwd, toegewijd aan Saint-Ferdinand, in een neo-Byzantijnse stijl gevormd door een Grieks kruis. In de kapel is een sculptuur van Ferdinand-Philippe te zien in een stervende houding met boven hem een engel kijkend naar de hemel. De veertien gebrandschilderde ramen in de kapel vertegenwoordigen de koninklijke familie. De kapel moest vanwege de aanleg van het Palais de Congrès in 1964 maar liefst 150 meter worden verplaatst. Steen voor steen afgebroken en weer opgebouwd, heeft hij nu zijn plek gevonden in het totaalbeeld van Porte Maillot.

 

meer te zien op: parijsmijnstad