Doe je ogen even dicht en beeld je in dat je in een drukke Franse bistro bent, met de klassieke lange zinken toog, met de vierkanten houten tafeltjes en stoelen, foto’s en affiches uit vervlogen tijden, enz. Laat dit beeld nu nog eens voorbijglijden, maar ditmaal met twee keer zoveel mensen. Dan kan het niet anders of je bent in de BistroY…Les Papilles. De tafeltjes hier zijn minuscuul klein en staan heel dicht tegen elkaar. Wie op zoek is naar een restaurant voor een romantische avond, kan hier beter wegblijven. Maar er zijn genoeg andere redenen om er wel te gaan eten.
Bistroy…Les Papilles is een cave-à-manger, een nieuwe modetrend in het Parijse uitgaansleven. In een wereld waarin er zoveel overvloed is dat we er moe van worden, zijn deze cave-à-manger een oase van eenvoud. Het basisconcept is: een keuken op basis van verse ingrediënten, goede wijnen, een ontspannen sfeer en bovendien dit alles tegen aanvaardbare prijzen. Het dagmenu bestaat uit één voorgerecht, één hoofdgerecht, kaas en één dessert voor 33 Euro (’s avonds). Iets anders is er niet te krijgen. Een menukaart is niet nodig, want de inhoud van het dagmenu komt de uitbater je persoonlijk aan je tafel vertellen. Het enige dat je zelf kiest, is de wijn. Tegen de muren staan kasten vol wijnflessen. Je haalt er de fles uit die je aanstaat en rekent 7 Euro bij de prijs ervan voor het ontkurken van de wijn.
Met zijn kaalgeschoren hoofd en verschillende kettingen en armbanden om geeft de uitbater van de bistro de indruk een vroeger leven in de onderwereld te hebben doorgebracht en ook de jonge kelners hebben iets weg van kleine boefjes. Maar dit alles is slechts schijn. Bertrand Bluy, de uitbater, heeft jaren gewerkt als patissier voor het Parijse driesterrenrestaurant Le Taillevent. Zijn uiterlijk heeft te maken met zijn liefde voor rugby. En de andere personeelsleden? Iedereen hier is even vriendelijk en behulpzaam. Van het begin van de avond tot het einde! En dat wil wat zeggen in Parijs.
De schotels zijn copieus. Ik las ergens dat je met blote borst de hele taiga zou moeten oversteken om ervan te bekomen. Maar het voordeel is dat men het hoofdgerecht in koperen pannen op tafel brengt en je dus op je eigen bord precies kan nemen zoveel als dat je zelf wil. Hoe men omgaat met vegetarische klanten, weet ik niet. Ik heb wel gevraagd of er soms vis op het hoofdmenu staat, maar dat was gezien de prijs van vis op de markt weinig waarschijnlijk. “Hoogstens af en toe een kabeljauw,” zei Bluy.
Wie meer wil weten over deze cave-à-manger Bistroy…Les Papilles of geïnteresseerd is in andere gelijkaardige zaken, kan terecht op de mooie blog van Roberto V. Camuto. Voor enkele duidelijke foto’s van de gerechten, zie de site Du Morgan dans les veines.
Bij het schrijven van dit artikel heb ik me afgevraagd waarom de uitbater een Y toegevoegd heeft aan het woordje Bistro, want het restaurant heet: BistroY…Le Papilles. Maar een uitleg heb ik er niet voor gevonden. Misschien dat het vroeger Bistroy heette?
BistroY…Les Papilles
30, rue Gay Lussac, 75005 Paris
Tel. 01 43 25 20 79
Metro: Luxembourg, RER B
Keuken: traditionele Franse keuken
Geschreven door Inger Camps >>>
Dus dit wordt dan ons volgend culinair uitstapje als ik langskom?
Geplaatst door: A Facebook User | 02/02/2012 om 21:28