Verborgenparijs

Het Vrijheidsbeeld is verplaatst

Van het vrijheidsbeeld zijn meedere versie. De bekendste is natuurlijk die in New York , die werd geschonken door Frankrijk aan de VS in 1876, En dan staat er één in Parijjs op Ile des Cygnes, vlakbij de Eiffeltoren. Dit is een geschenk van de Amerikaanse Expat Community aan Parijs. En tenslotte er is er nog een exeplaar! Dat is de kleinste van de drie en die staat in het Jardin du Luxembourg, althans die stond in het Jardin. Want het is onlangs verplaatst naar het Musee d'Orsay om verder verval en molest tegen te gaan. Dit is in wezen het origineel dat werd gemaakt door Frédéric Barthold in 1876 als model voor de grote New Yorkse versie. Nadat in het Jardin du Luxembourg de vlam was gesneuveld heeft men besloten het beeld de verhuizen naar een veiligere plek, en zo is het terecht gekomen in de centrale hal van het Musee d'Orsay.

 Bron :AFMO >>>

 

De regie van Parijs

De uitbreiding van Parijs direct na de Tweede wereld oorlog was weinig gestructureerd. De rommelig ogende Banlieue is daarvan het zichtbare resultaat. Vanaf de jaren 80 is men begonnen met een meer gestructureerde aanpak van de groei van de stedelijke regio. Het Schema Directeur  met o.a. de Villes Nouvelles speelden een belangrijke rol. 

Lees verder >>>

Palais Royal eind 18e eeuw: opnieuw te beleven

De Compagnie Clarance laat de bedrijvigheid in de Galeries van het Palais Royal tussen 1780 en 1800 herleven: je kunt een historische wandeling bijwonen onder leiding van Rose Bertin, "Ministre des Modes" onder Marie-Antoinette:

Er zijn voorstellingen op zaterdag en zondag om 11 u en 15 u, t/m september. Duur: 55 minuten.

Voor meer informatie: http://www.compagnie-clarance.fr/sites/www.compagnie-clarance.fr/files/pdf/Flyer.pdf

 

Een Indiaas buurtje in Parijs

Onlangs werd (opnieuw ;-) op het parijsforum een vraag gesteld over het Indiase wijkje van Parijs. Dat is Passage Brady! Een heerlijk rommelige Indiase hotspot in het 10e arrondissement nabij de Rue du Fbg Saint Denis. Op Parijsonline wordt dit buurtje genoemd en beschreven samen met andere multiculturele buurtjes (menu > bijzondere plekken > multicultureel).
Ik vond van de week bij Geobeats er een video impressie van:

 

 

Koken bij Galeries Lafayette

Bij Galeries Lafayette Maison, op 35, Boulevard Haussmann (tegenover de “grote” Galeries Lafayette) zit op de sous-sol etage het “Atelier des Chefs Paris Galeries Lafayette Maison”: midden tussen de keukenspullen staat een glazen huis met daarin een kookeiland, voorraadkasten en een grote tafel met stoelen.


Hier kun je -- met acht personen -- onder begeleiding van een chef-kok zelf een maaltijd bereiden en vervolgens opeten !

La Nuit Européenne des musées

Meer info algemeen >>>>

Deelnemende musea en meer programma >>>

Nieuw straatmeubilair in Parijs

Hier en daar staat het al. Het nieuwe straatmeubilair van Parijs : waaronder de bushokjes, prullebakken latarenpalen en digitale publicatieborden .

 

Een voorproefje >>>

 

Duck stad bij Parijs

De ijzeren hand van Haussman lijkt weer terug en heeft een amerikaans tintje!

Na de volstrekt rommelige en chaoatische stadsuitbreiding in de banlieues heeft men met de Villes Nouvelles in de grande Couronne laten zien dat Parijs wel degelijke oog heeft voor wat er in de rest van het stadsgewest gebeurd. In elke Ville Nouvelles was ruimte voor wonen en werken, er werd geexperimenteerd met vernieuwende architectuur en alle Villes Nouvelles werden met de hoofdstad verbonden door een lange afstands metro verbinding , de zogenmaamde RER.

Tegen de Ville Nouvelle Marne la Vallee zien we nu echter een geheel nieuwe vorm van planologie. De motor van het geheel is Disneyland. Dat het pretpark met ijzeren discipline gepland is zal niets verbazen . Maar wat wel verbaasd is dat de invloed van Disney zicht uitstrekt over veel groter gebied. Want rondom Disneyland ontstaat een geheel nieuw stedelijke gebied dat volledig ingericht wordt onder toezicht van Disney! Met een zeer strakke planning bouwt Mickey Mouse rondom een zorvuldig gecreeerd stadshart aan een geheel nieuwe stad. Het Centre Urbain bestaat uit een mega winkelcentrum (Val D’ Europe) + een RER /TGV station en daarom heen worden Avenues in Parijse stijl aangelegd . Ruime villawijken vinden we verderop. Inmiddels is ook de eerste middelbare school verrezen. Val d’Europe zal in de komende jaren uitgroeien tot een stad van 40.000 inwoners. En dan vooral bewoond door de wat betere middenklasse die werkt in Parijs of bij Disney.
Terwijl de Villes Nouvelles opvielen door hun open karakter, ruimte voor moderne architectuur doet Val d’Europe ernstig denken aan het idee van een gated community.

Merien ten Houten over de Mickey Mouse agglomeratie >>>
Meer over de stedenbouwkundig planning van Groot stedelijk Parijs >>>

 

Bijzonder grafmonument op het Cimetière de Passy

Het kerkhof van Passy is een van die mooie, kleinere kerkhoven van Parijs. Ook hier zijn graven van beroemde personen te bewonderen, zoals het graf van Édouard Manet en Berthe Morisot, van Gabriel Fauré, van Jean Patou en van Bao Dai, de laatste keizer van Vietnam.

Een bijzonder grafmonument is er opgericht voor de jong overleden Russische schilderes Marie Bashkirtseff (1858 - 1884):

Afkomstig uit een adellijke familie reisde ze veel door Europa: in Parijs ging ze schilderlessen volgen bij de Académie Julian.

 

 

 

 

 

 

 

Op haar 15e begon ze met het schrijven van een dagboek, ze is er beroemd mee geworden: het is in het Nederlands vertaald onder de titel "Waarom zou ik liegen" (uitgave Privé Domein nr 215). Verder zijn haar brieven gepubliceerd, onder andere de briefwisseling met Guy de Maupassant. Er bestaat zelfs een Cercle des amis de Marie Bashkirtseff: http://www.bashkirtseff.com.ar/marie_bashkirtseff_1_francais.htm

Haar grafkamer is ingericht als kunstenaarsatelier. Je kunt er door een raam naar binnen kijken:

Haar graf ligt in Divisie 11, grafnummer 96

 

L’ Isle Louvier

Ik ontdekte het pas onlangs.  Op Historische kaarten van Parijs uit de 17 en 18e eeuw staat naast Ile de la Cite en Ile Saint Louis nog een 3e eiland aangegeven. De naam verwijst naar de  eigenaar in de 14e eeuw; Nicolas de Louviers. Het eiland is ontstaan uit een zandbank en werd al in de tijd van Nicolas Louviers niet intensief bewoond omdat het eiland bij hoogwater regelmatig overstroomde. Vanaf 1700  werd de stad Parijs eigenaar van het eland en gaf het in gebruik aan houthandelaren , die dankbaar gebruik maakten van de handige plek midden in de rivier om materialen af en aan te voeren. Het eiland is inmiddels verdwenen, althans het is in 1847 vastgelegd aan de rechteroever van de rivier.  

 
Ik ben natuurlijk gaan kijken op hedendaagse kaarten en als ik me niet vergis zie je de contouren van het oude eiland terug in het hedendaagse kaartbeeld. Op het kaartfragment hieronder uit maps.google.